Serieus Understatement

Feestfagen. Iemand heeft ooit beslist dat een bepaalde dag of gebeurtenis zo belangrijk en gedenkenswaardig was, dat we elk jaar opnieuw, op diezelfde dag, alles laten vallen. Gewoon omdat dat ons gepast leek. Het spijt me, maar als je het mij vraagt een vrij belachelijk idee.

Begrijp me niet verkeerd, het is geen cynisme, absoluut niet. Zo vind Ik niet dat we vandaag bijvoorbeeld niet mogen vieren. Integendeel, net wel! Maar we doen het niet, dat is het probleem! Voor een nationale feestdag is dit een van de saaiste dagen van het jaar!

Laat parades aanrukken. Laat zeppelins honderden en honderden liters drank uitstrooien (blikjes met parachutes, komaan! Hoe awesome zou dat wel niet zijn?) Zorg dat niemand nog binnenzit, maar buiten! Vergeet verdomme de Tour De France. W zouden zelfs niet meer mogen kunnen fietsen!

Dus hierbij, opnieuw een oproep. Van mijn innerlijke kind naar de buitenwereld toe. Maak van onze nationale feestag een dag waar men het hele jaar naar uitkijkt. Waar op café nog maanden over besproken, of beter nog, gelald wordt! En onder vrienden nog veel langer. Onze natie verdient toch straffer dan… wel, dan dit? Laat de wereld zien dat wij bier kunnen maken… én drinken! Laat ons een feest houden van écht epische proportie.

Dat Koning Albert zijn speech met een dikke tong, een rode neus en een scheve hoed moet geven.

Jack Out!