Winterslaap

Morgen ga ik, na drie weken thuis zitten, terug naar school. Wat hard is. Toegeven, je zou denken dat ik helemaal uitgerust ben, maar dat is niet. Enfin, jawel, maar toch….

Drie weken om na te denken over jezelf, want iedereen die je kent zit zelf op school. Drie weken om jezelf echt… veel te goed te kunnen bekijken om dan nog volledig tevreden te zijn. No worries, ik zit niet in een of andere depressie door gebrek aan zelfvertrouwen. Integendeel, met al dat denken heb ik een soort van plan. Voor het eerst sinds lang gewoon… gaan voor wat ik nodig heb. Gaan voor wat ik wil, in plaats van eindeloos lang willen en wensen en dromen.

Dat zou echt al moeten helpen, lijkt me. Aan de basis van dat alles ligt natuurlijk werk. Met werk begint alles. Zonder werk kan je nu eenmaal niks doen. Dat is nu in orde, mijn tweede sollicitatie komt twee dagen voor het einde van mijn eerste job. Gisteren was nota bene een ego dag zoals geen andere. Voor de tweede keer werd ik op mijn studentenjob een fulltime job aangeboden. Niet dat ik het aannam, maar toch…

Also, wat is er tegenwoordig met series waar je geen vrouw voor hoeft te zijn, maar die een vrouw van je maken? Na een halfuur vind je jezelf opgerold in de zetel, met een pot Ben en Jerry’s Chocolate Fudge Brownie voor je neus, terwijl je “Bitch” fluistert wanneer de protagoniste een hak wordt gezet.  Dan denk ik soms “Hey! Ik heb lang gewacht op mijn testosteron! Af!”.

Soms zou je dingen die geen fysieke vorm hebben, op hun neus moeten kunnen tikken met een opgerolde krant.

Natte Tenen

Wauw, het is absurd lang geleden dat ik nog geblogd heb. Maar uiteindelijk ligt dat waarschijnlijk samen met een writers’ block. Dus heb ik een nieuw plan, via deze blog mezelf dwingen te schrijven. Nu, toegeven, dat plan heb ik bedacht terwijl ik het schreef. Maar tegenwoordig hebben mijn plannen de neiging om effectief te slagen. Very Awesome.

Zo was er de “Awesome Night”. Een poging om mensen bij elkaar te brengen. Antwerpen by night, mannen in kostuum, vrouwen opgekleed. Sloten en sloten tequila… Die tequila werd was gematigder dan ik had gedacht, maar de avond zelf was een succes. Maar goed ook, mijn verkondigingen ervan waren veel. En luid. En een beetje opdringerig.

Maar ja, waar het hart van vol is, loopt de mond van over. Of toch meestal. Mijn mond heeft de neiging altijd over te lopen. Liefst over de meest oppervlakkige dingen. Dat klinkt misschien licht, maar dat soort onderwerpen staan je toe om je helemaal uit te leven wat gevatheden betreft. Een van mijn favoriete stukken humor ooit, is van Eddie Izzard. Op het einde van zijn show “Definite Article” zegt hij plots “I want to close up by, very quickly, talking about the beginning of time. Allright, the beginning of time was ,the big bang. Everyone stood well back…”

“De big bang. Iedereen ging achteruit.” Geniaal gewoon. En laat ons daarmee afsluiten. Veiligheid eerst. Zelfs nog voor de Big Bang.