Gelukkig is het goedkoper
Geloof het of niet, maar examens hebben veel weg van een festival. Bij mij toch. De exacte symptomen zullen wat verschillen, maar dit zijn de belangrijkste: Tijd en ruimte worden een soort van waas. Waar je zit en wanneer je zit zijn niet meer belangrijk. Een ritme houdt je niet aan, je blijft gewoon verdergaan tot het even niet meer gaat. Dan slaap je tot je wakker wordt, om als een zombie uit je bed te kruipen en weer verder te doen.
Wat je hoort en ziet is niet belangrijk. Je kijkt naar het schema dat op voorhand is opgesteld, en volgt dat. De teksten die je doorheen het jaar talloze keren gehoord en gezien hebt, zeg je nu (hopelijk) feilloos na. Daar waar het aangegeven wordt.
Wat eten en drinken betreft… deze periode is een rechtstreekse aanslag op je systeem. Je eet de godganse dag door wat je op dat moment vindt. En zelfs de meest neurotische calorieën tellers letten niet meer écht op wat er via hun handen in hun mond terecht komt.
Er is ook constant muziek. Op enkele nummers na maakt het je ook niet uit wàt er nu net speelt. Zolang er maar iets speelt.
Wat er exact gebeurt wordt ook op voorhand aangekondigd. Ver op voorhand. Al durft het schema soms veranderen.
Dus… het kan aan mij liggen… Maar ze schijnen grotendeels hetzelfde…
Al zie je mij minder headbangen tijdens een examen Nederlands. Meestal.
-
Recente
-
Koppelingen
-
Archieven
- januari 2010 (2)
- december 2009 (4)
- november 2009 (2)
- september 2009 (1)
- juli 2009 (2)
- mei 2009 (10)
- april 2009 (4)
- maart 2009 (8)
- februari 2009 (2)
- januari 2009 (1)
- december 2008 (4)
- november 2008 (8)
-
Categorieën
-
RSS
Berichten RSS
RSS met reacties