Projectweken – Week 1

Onderwerp: Fotografie, gecombineerd met schoonheidsideaal: “Of en hoe de fotografie een schoonheidsideaal creëert.”

• Noemi: Fotoshop in tijdschriften :”Wordt er te veel gephotoshopt”
• Sharon: Anorexia kliniek: “Hoeveel van het anorexia probleem is te wijten aan de fotografie?”
• Céline: Modellenbureau uitvragen: “Hoe veeleisend is een hedendaags modellenbureau?”
• Jack: Model interviewen “Voelen zij de aanwezigheid van een onredelijk (extreem) schoonheidsideaal?”
• Eline: Ethiek versus techniek: “Creëert het schoonheidsideaal ook technische eisen in de fotografie?”

Met deze vragen in ons achterhoofd begonnen we aan onze tweede projectweken. En met veel goede bedoelingen. Met wederom een nieuw semester aan wijsheid en ervaring achter de kiezen, had ik voor de verandering wel het gevoeld dat ik er klaar voor was. Achteraf gezegd moet ik zeggen dat het tot hiertoe wel echt goed is gegaan.

Toen we de vraagstelling hadden opgesteld en iedereen zijn onderwerp had gekozen, scheen er een soort nieuwe natuurwet te heersen. Het schauvliege-slegers-verschoren-janssens-effect. Je begint bij je interview. Het ging ons eigenlijk bijzonder goed af, diezelfde dag nog waren er een stuk of dire vastgelegd. Die voorbereiding kon dus beginnen, recorders konden vastgelegd worden, wat een hoop tijdschema’s en mogelijke problemen gewoon deed oplossen in het niets. Mijn interviews lieten nog even op zich wachten, maar dat zou al snel beteren. Op dit moment heb ik al enterview achter de rug en morgen staat er nog een op het programma. Om zeker te zijn had ik meerdere mensen gecontacteerd.

Research is nog volop bezig, een of twee artikels gelezen, maar hoewel de titels veel beloofden nog niet relevant gevonden; De databank van mediargus blijft voor een of andere bizarre reden onbereikbaar, net zoals ecampus vandaag. Maar morgen zal ik in het EMI, baken van kennis en hoop (en stopcontacten voor de laptop) opnieuw proberen; Want daar zit het hem toch in? Blijven proberen?

Waarschijnlijk niet, maar goed, valse motivatie werkt ook.

Niet alleen de planning van de interviews was een succes. Sharon was bijzonder in haar element in de kliniek voor mensen met een eetstoornis (als journalist, begrijp me niet verkeerd). Inge Vercauteren, hoofd verpleegkunde, was enorm vriendelijk en heeft ons geweldig verder geholpen. Zelf heb ik Ine Nijs, een professioneel model geïnterviewd. Het grote geluk was dat ze bij ons op school zit, en dus was een interview regelen vrij gemakkelijk. Hoewel er niets wereldschokkend onthuld werd, kregen we wel een iets scherper beeld van de modellenwereld.

Eline en Noémi onderzochten een camera met ingebouwde bewerkingsmodus. Want hoe gemakkelijker we het maken, hoe sneller iets als normaal gezien wordt. Toegeven, de modus zelf bleek niet veel soeps, maar toch! Het idee is lichtjes schandalig, als je het ons vraagt.

Dus nu staan we aan de vooravond van week twee, wat waarschijnlijk de harde week wordt. Al het papierwerk, research, de presentatie… Dat alles moet nog gebeuren, of toch voor mij. Afin, dat is niet waar, van al die dingen zijn al een stuk gebeurd. Maar toch… Er moet nog veel gebeuren en geen van het alles is echt een joyride.

Buckle up.

Tweede adem. Of Derde… Maakt niet uit. Zuurstof!

Moest mijn titel niet helemaal duidelijk zijn, vandaag zijn er een paar meevallers gebeurd. Enorme meevallers zelfs.

Vandaag hadden we twee experts ter beschikking om een half uur lang vragen op af te vuren. Die twee experts konden ons laten weten dat we weldegelijk goed bezig zijn. Een goede invalshoek, een goede manier om die extra sterk in de verf te zetten en blijkbaar stellen we de juiste vragen. We weten dus nu dat we op de goeie weg zitten. Dat is wal wat we nodig hadden. De goede richting kiezen is misschien wel het moeilijkst. Voor mij persoonlijk toch. Het is gemakkelijker om energie te vinden om te blijven doorgaan wanneer je niet de hele tijd in je hoofd zit met de vraag of je niet halverwege zal moeten terugdraaien. Angst is de sterkste rem ooit. Afin, niet letterlijke doodsangst, die is vrij goed als motor, maar onderliggende angst, waarvan je soms zelf niet eens weet dat hij er is.

Maar goed, we hebben een richting, en terug kracht. Energie. Wil. Goesting. Ze zullen het geweten hebben!

Eindspurt

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:”"; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; font-family:Calibri; mso-fareast-font-family:”Times New Roman”; mso-bidi-font-family:”Times New Roman”;} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} –>
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:Standaardtabel;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:”";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:”Times New Roman”;}

Hoewel we nog bijna een hele week voor ons hebben, begint het toch wat te spannen blijkbaar… Vandaag zijn onze domeinen definitief geselecteerd ,wij werken aan wetenschap blijkbaar. Samen met onze domeinen zijn ook onze opdrachten eindelijk helemaal duidelijk. Of toch voor minstens 98%.

Je zou denken dat we nu, met een helder zicht op wat er gepresteerd moet worden en een maar één domein in plaats van twee, alles wat zou kalmeren. Fout. Hoewel we nog maar een domein écht van nabij moeten volgen, is ons duidelijk geworden dat we echt lang niet genoeg hebben. Lang, lang, lang niet genoeg.

Hoe, dat verschil voor iedereen. De inventaris die plots dichterbij komt, het dossier dat in orde moet komen, stukkenschrijven of verzamelen. Alles word drukker en dringender. Stress. Paniek.

Journalistiek.

Zo. Zalig.

Toen ik onze “Bijbel” las, geloofde ik niet dat we met deze projectweek echt iets van het leven van een journalist zouden proeven. De taken leken me meer iets voor tijdens een les gedrukte media. Daar heb ik niets tegen, helemaal niet, maar het is meer de essentiele achtergrond dan het veld zelf.

Maar ik zou deze post zo niet beginnen als het niet anders bleek. Toegeven, rondlopen op conferenties gebeurt nog niet echt. Schokkend nieuws? Nope. Enige faam, erkenning, loon… noppes. Maar wel, alle rotdingen aan het hele gebeuren. Vergaderingen die blijven vastlopen op een punt door idiote meningsverschillen, die achteraf geen meningsverschillen blijken. Tijdsdruk om alles toch in orde te krijgen. Door de school lopen omdat een bron niet beschikbaar is in het lokaal. Terugkomen en ontdekken dat die bron er wel is, je had alleen de verkeerde kabel ingestoken. Of beter nog, je had ze simpelweg niet gezien omdat er een krant oplag.

Vandaag heb ik twee kranten afgezocht, een englese en een franse, naar een artikel dat ik helemaal snapte, en dat binnen mijn veld paste. Ploeterend om erbij te blijven en niet te sterven van de alomheersende droogte heb ik een Knack gelezen en de sectie “Politiek” geanalyseerd. Blank starend naar een blad, om een artikel goed samen te vatten. Samenvattingen gewist. Mijn toekomstige zelf beloofd dat ik een betere samenvatting kon schrijven, en dat ik de vorige dus niet moest bijhouden. Mijn samenvatting herschreven en me dan afgevraagd waarom ik in godsnaam die eerste versie niet gewoon heb gehouden. Mijzelf in het verleden uitgescholden. Mijn gekrenkte ego moeten oppeppen met chocolade en steelse blikken naar boezems en konten. Mijzelf gedwongen dat niet meer te doen.

Nog voor we goed en wel begonnen waren, bleek dat we verkeerd bezig waren. De opdrachten waren verkeerd geinterpreteerd, grotendeels omdat ze gewoon fout in onze Bijbel stonden! Ahaha! Niet onze schuld dus. (Ja, we houden ons daaraan vast…) Uitzoeken wat dan wel de bedoeling was, bleek ongeveer even gemakkelijk als een getuige van Jehova uitleggen dat je liever je ochtendrust hebt dan dat foldertje!

Toen ik deze ochtend opstond had ik 4 uur geslapen. Op dit moment heb ik 3 flessen cola gedronken, ik heb nog steeds niet gedouchet, heb mezelf net geroken en was er niet blij mee. Bijna niets gegeten en datgene dat ik gegeten heb is amper eten te noemen. Met de wallen onder mijn ogen kan ik dienen als nieuwe mascotte voor de WWF (het natuurfonds, niet de worstelshows.) Zo meteen kruip ik in mijn bed, om dan niet te kunnen slapen, ofwel door de cafeine in mijn systeem, of omdat ik lig te malen over wat ik allemaal nog moet doen.

Maar… Het is geweldig. Fantastisch. Vraag me niet waarom, ik zou het je niet kunnen zeggen, maar ik denk dat ik niets liever wil doen.

Chancke.

Verslag Redactie 14-11-08

Verslag Redactievergadering 14-11-08

Hoofdredacteur: Céline Schauvliege

Verslaggever: Raf Swiggers

Begintijdstip: 08.45u

Eindtijdstip: 16.00u

Gevolgde kanalen

Leigh: Het Nieuwsblad, Le Soir, Daily Mail, Daily Telegraph

Thomas: TV nieuws, Le Soir,

Noemi: Radio 1, De morgen, Nieuwsblad, La Libre Belgique, Internet: The Independent, The Guardian, Le Soir), VTM-Nieuws

Céline: Radionieuws, Le Soir

Raf: Knack, GVA, Le Soir, Daily Telegraph

Kaat: GVA, Le Soir

Persoonlijke Hot Topics:

Noë: Projectontwikkelaar stelt goedkope huizen ter beschikking van jongeren.

Leigh: Gezonken duikboot blijkt door een fout van een matroos te komen. De duikboot was erg hoogtechnologisch. De zaak ontwikkelt zich op een vreemd tempo.

Kaat: De leider van het Brusselse terreur netwerk, Belliraj, beweert mishandeld te zijn tijdens de ondervragingen.

Raf: De leider van de CIA, Michael Hayden, maakt het statement dat Osama Bin Laden geen macht meer heeft binnen Al Qaeda

Thomas: De leider van de CIA, Michael Hayden, maakt het statement dat Osama Bin Laden geen macht meer heeft binnen Al Qaeda.

Céline: Aan de Canadese kust blijven lichaamsdelen aanspoelen.

Redactionele Hot topic:

Het statement van de CIA leider Michael Hayden dat Osama Bin Laden geen macht meer heeft binnen Al Qaeda. Deze topic draait rond een nog steeds enorm gevoelig onderwerp, 9-11, en word in ieder geval nog opgevolgd, met wat geluk zelfs door Osama Bin Laden zelf.

Gekozen artikels:

Binnenlandse Politiek:

- Rudy Aernoudts stelt tien remedies voor Wallonië voor. Werd al eerder aangehaald in een franse reportage waarin verteld wordt Aernoudts wil een nieuwe partij starten, en later een kartel vormen met Dedecker.

- Schoonbroer van De Gucht staaft verdediging in Het Nieuwsblad. Opvolging van gisteren. In vergelijking met het VRT nieuws van gisteren, is er geen nieuws informatie. Dat geld ook voor de informatie die al eerder door De Gucht word gegeven. Het enige “nieuws” is de insinuatie dat Dedecker er misschien iets mee te maken heeft.

- Leterme wil Kroes onder vier ogen spreken over beschuldiging van leugens. Compleet nieuwe informatie, klein artikel, dat waarschijnlijk word opgevolgd.

Wetenschap:

Dan Gillmor, een Amerikaanse autoriteit op het vlak van nieuwe media en burgerjournalistiek, geeft zijn mening over het statement dat de overwinning van Obama grotendeels te danken is aan de nieuwe media, en gaat verder over de evolutie van Media en Journalistiek. Een nieuw artikel dat hoogstwaarschijnlijk nog word opgevolgd, met opiniestukken en reportages.

Wow… Again!

Vandaag was ik, net zoals mijn goede vriendin Sharon, hoofdredacteur. Nu, in onze redactie betekent dat weinig. Het betekent vooral dat je de vergadering op het einde van de dag leid.

Dat ging. Vrij goed, denk ik zelfs. Het is natuurlijk mogelijk, waarschijnlijk zelfs, dat er een hoop comments komen die dat ontkennen… maar naar mijn gevoel ging het goed. Het was ook niet zo moeilijk. De geesten in redactie nr. 13 zijn vrij gelijkgestemd. Zo gelijk zelfs, dat die vergadering vooral schijnt te bestaan uit opsommingen van de artikels die we gaan gebruiken. En hier en daar wat overleg over welke artikels wel en niet relevant zijn. Of bij welk domein ze horen.

Ok, echt gelijkgestemd qua inhoud waren we niet. Maar wel wat werkwijze betreft. Dat doet veel. Heel veel. Mijn enige probleem zat hem in de overdosis energie die ik had! Ik liep over van energie. Het was niet normaal. Dat gebeurt wel meer, maar wanneer je een hele dag moet zitten en lezen komt dat niet van pas. Man, ik wou de muren oplopen! Het wa sme waarschijnlijk nog gelukt ook, met een hoeveelheid cafeine in m’n bloed die de wetten van de fysica in een confrontatie brutaal op de grond zou smijten. Gevolg: Gezang, idiote dansjes en gesprekken waar kop noch staart aan te krijgen is tenzij je er aan deelneemt. Die gesprekken zijn zelfs voor insiders nogal vreemd.

Maar goed! De dag is geeindigd met een rustige, succesvolle vergadering! Victorie is voor mij, dus ik kraai ze!

Wow!

Vandaag begon iets waar al lang over gesproken werd door leerlinge, dat vooral werd aangekondigd door leerkrachten. Belangrijk, maar ongelooflijk otf, zalig om te doen, vermoeiend… We kreegen zowat vanalles naar ons hoofd gesmeten.

Wat ik er aan overhield, was het volgende: Na een hele dag te verdrinke in kranten, lachend en zingend, zou ik s’avond doodvermoeid thuiskomen. Daar zou ik dan nog verder mogen werken, al zij het dan helaas alleen. Als ik dan eindelijk alles heb verwerkt, zou ik nog ongeveer een uur kunnen slapen, om da nterug op school te staan en opnieuw te beginnen. Dit alles zou me bij blijven als dé week van dit jaar en ik zou het met de glimlach ondergaan…

Tot hiertoe… valt dat allemaal wel mee. Het is lang niet zo vermoeiend als werd voorgespiegeld. Maar dat kan aan vandaag liggen. De eerste paar uren hebben we vooral geprobeerd uit te vissen wat nu net de bedoeling was. Toegeven, we hadden brochures, maar die waren groot en intimiderend. (Jawel, Jack had schrik van een brochure. Een grote gemene brochure. Die kindertjes eet. En kwaad lacht. En er wordt gefluisterd dat ze banden heeft met Saddam Hussein.) Toen we dan eindelijk doorhadden dat we niet allemaal alle kranten helemaal van buiten moesten leren en de presentatie geen kruisverhoor was, waren we eindelijk klaar om te beginnen.

Nu, toegeven, een stel student journalisten dat uit de startblokken schiet, is niet spectaculair om te zien. Maar ik verzeker u, dat is het ook niet om te zijn. Kranten lezen, en proberen een onderscheid te maken tussen hot topics voor jezelf, voor de redactie en wat belangrijk is als nieuws voor je eigen domein. Die kranten lezen die je hebt toegedeeld gekregen. Daarna de andere kranten. en tijdschriften. Tussendoor het nieuws kijken. En luisteren, maar dat is dan s’avonds. Radionieuws. Persoonlijk is dat het moeilijkste. Je kan het niet opnemen (ik toch niet) en ik ben erg slecht met dingen die op een bepaald uur beginnen. Dus dat radionieuws word een helse opdracht. Bijna zo hels als onze brochure.

Bijna…